2010-04-26 | Andrew

Brzmi to co najmniej nieprawdopodonie, ale dzieje szkieł kontaktowych ma swoje korzenie już w wieku szesnastym, kiedy to zanotowano, że wady wzroku można leczyć z pomocą szła na powierzchni oka. Dokonującym tych odkryć był Leonardo Da Vinci.
Od momentu wynalezienia polimetakrylanu 2-hydroksyetylowego w latach 60. powstały soczewki kontaktowe, które znamy obecnia. Szkła kontaktowe wytworzone są z tworzyw elastycznych, w których znaczny procent składu stanowi woda. Woda pozwala dostawanie się o2 do oka.
Prawdziwy użytek z tych doświadczeń zrobiono dopiero w latach trzydziestych minionego stulecia. kontakt Skonstruowano odlewając szybko wysychającą substancję podobną do wosku na kształt gałki ocznej. Były to najwcześniejsze eksperymenty z kontaktem z materiałów nieorganiczych.
Z pomocą tego odkrycia już w latach czterdziestych osoby noszące okulary posiadały opcję. Ciągle były to jednak twarde szkła kontaktowe (znane także jako soczewki kontaktowe), które mimo swoich wybornych właściwości korekcji wad, niestety były niewygodne w korzystania:
wymagały długiego czasu adaptacji
były przyczyną otarcia rogówki
dostawał się pod nie kurz i brud
Soczewki służą do korygowania następujących defektów:
starczowzroczność
nadwzroczność
astygmatyzm
krótkowzroczność
Kontakty służa do korygowania następujących uszkodzeń:
soczewki kolorowe nie korygujące żadnej wady
korygują wadę cylindryczną
sferyczne
multifokalne
Kontakty dzielimy na:
soczewki sztywne
soczewki miękkie
twarde soczewki kontaktowe
Szkła kontaktowe posiadają różne długości noszenia:
przez okres miesiąca
przez okres dwadziestu czterech godziny
czternastodniowe
przez kwartał
dwunastomiesięczne
przez okres dwadziestu czterech godziny
Inne informacje
Mapa serwisu: August 2010 |July 2010 |June 2010 |May 2010 |April 2010 |March 2010 |February 2010 |January 2010 |December 2009 |November 2009 |October 2009 |